Disney's Animal Kingdom

Op dinsdag 25 januari bezochten we Disney's Animal Kingdom als eerste park van de trip. Volgens Danny is dit het beste park om mee te beginnen omdat we dan rustig aan kunnen starten na de vermoeiende vliegreis. Tijdens de busreis naar het park viel mij meteen op hoe enorm het landgoed van Walt Disney World is. Overal nette wegen, groen gras, speciale verkeersborden, enorme hotels met prachtige entrees, gigantische parkings bij de parken en hotels en de monorail die je hier en daar in het landschap ziet. Het geeft je echt het gevoel op een bijzondere plek te zijn. 

We kwamen vroeg aan en moesten daarom even wachten voor we naar binnen mochten. De ingang van DAK (Disney's Animal Kingdom) is eenvoudig maar past prima bij de stijl van het park. Om het park binnen te komen moest het pasje door de gleuf en moest één vinger gescand worden. Eenmaal in het park kregen we een korte openingshow van Mickey, Minnie en Pluto voorgeschoteld. Daarna was het in raptempo naar de achterkant van het park voor Kilimanjaro Safaris. We kwamen zo door de parkdelen Discovery Island en Africa. Ik ving een glimp op van de Tree of Life, de enorme boom in het midden van het park, en de gekleurde huisjes van Afrika, maar ook de tropische sfeer van het park door de muziek, details en de dichte tropische beplanting. Toen een brug over, waarbij er al een mooi uitzicht was op Expedition Everest.

In Kilimanjaro Safaris wordt je rondgereden in een open jeep met banken over de savannes, door jungles en wiebelige bruggetjes, terwijl de gids meldt wat er tijdens de rit te zien is. Ik kan nu al verklappen het de beste attractie te vinden van dit park. Het safarigebied van Animal Kingdom is echt enorm en er is ook nog iets van een verhaallijn aanwezig, waarbij de gids via de radio op de hoogte wordt gehouden van stropers waarvan je enkele ontplofte granaten en tentenkampen te zien krijgt aan het einde. De safari laat je je camera helemaal volschieten, er is een enorme hoeveelheid exotische Afrikaanse dieren aanwezig. We hadden zelfs het geluk om de leeuw te zien die zelfs even brulde.

Na deze lange safari (twintig minuten geloof ik, als het niet langer was) gingen we ontbijt halen bij Pizzafari. Tijdens de wandeling er heen kreeg ik meer de tijd om wat te zien van het park zelf. De theming van de nederzettingen die gebouwd zijn om een dorpje uit te beelden midden in de Afrikaanse natuur doen eigenlijk te echt aan. En overal zijn mooie details en vooral leuke hoekjes te ontdekken.

Het ontbijt bestond uit vet eten als spek en ei, maar ik vond het al heerlijk. Amerikaans eten wende snel. Tevens werden Conservation Heroes. Voor 2 dollar help je het goede doel en krijg je een button waardoor iedereen kan zien wat een held je bent.

Vervolgens gingen we naar het parkdeel Asia. Zoals de naam al doet vermoeden is hier alles Aziatisch aangekleed en ook nu weer moet ik zeggen dat de thematisering eenvoudig lijkt, maar perfect in elkaar steekt. Op weg naar Expedition Everest, de achtbaan door de besneeuwde bergtoppen waar de Yeti zich schuilhoudt, kom je bijvoorbeeld een bouwwerk tegen waar zogenaamd rugzakken en survivalkits worden verkocht voor wie de klim wil gaan maken. De attractie zelf vond ik wel wat tegenvallen dan. Met de verhaallijn en theming is niks mis, maar de baan duurt lang waarbij er niet erg veel gebeurd. De Yeti zelf was bovendien stuk, wat blijkbaar het mooiste moment van de rit is wanneer deze naar je grijpt. Al met al wel leuk dat er nog iets van thrill in het park te vinden is, maar ik zou er geen uren voor wachten. Het was de eerste attractie waar we FastPass voor gebruikten en konden dan ook zo naar binnen zonder te wachten en dat zou tijdens de hele trip zo blijven eigenlijk. Ik kan me niet herinneren ook maar ergens langer dan tien minuten in een rij te hebben gestaan. De Amerikanen zelf maken vreemd genoeg amper gebruik van het gemak van FastPass.

Daarna gingen we richting de waterbaan Kali River Rapids, maar die bleek niet open. Jammer, de eerste attractie tijdens de trip die we al misten. Daarom zijn we toen een wandeling gaan maken door Maharadja Jungle Trek. Tijdens deze walkthrough kom je langs tijgers, vleermuizen en door een vogelkooi met de meest bontgekleurde vogels die je ooit hebt gezien. En net als de rest van het park is ook dit op en top in thema, want je gaat door afgebrokkelde ruïnes uit India waar de muurschilderingen nog op te zien zijn. De sfeer van het hele park bevalt me heel erg, het biedt net dat beetje meer tegenover een 'gewoon' dierenpark als Burgers Zoo.

We liepen vervolgens richting de andere kant van het park, waar we de musical van Finding Nemo gingen bekijken. Een eenvoudige parkshow, zo zei mijn reisgezelschap, maar wat ik te zien kreeg leek meer op een voorstelling waar een Nederlands park je apart voor zou laten betalen. Het verhaal van de film is voor deze voorstelling ingekort en van liedjes voorzien. Ik was vooral onder de indrukken van de poppen, decors en de uitstekende acteurs met stemmen die als twee druppels water lijken op die van de film. Bijzonder goede casting!

Daarna door naar Dinoland USA, het lelijke stukje DAK. Er is een achtergrondverhaaltje over het vinden van dinobotten waardoor er een lunapark omheen werd gebouwd, maar die attracties lieten we links liggen. Bovendien was de muisbaan toch in onderhoud. Wel zijn we hier op de foto gegaan met Goofy en Pluto en kregen daarbij de Disney Photopass waar we de hele verdere trip dankbaar gebruik van hebben gemaakt. Met dit systeem is het mogelijk om foto's te laten maken met characters en locaties, waarna je later de foto's zelf kunt uitzoeken en bestellen, zowel thuis online als in één van de parken zelf. Voor mij was dit de eerste characterfoto ooit (op Disney-gebied dan), en ik vond het nog wel leuk om te doen ook eigenlijk. Naja, voor nu en dan dan en zolang het maar niet met een jochie in een strakke maillot is. ;)

Toen was het op naar Dinosaur. De ingang van deze attractie heeft wel wat weg van Jurassic Park. Ik wist eigenlijk niet wat te verwachten van deze attractie. Eenmaal binnen bleek het een darkride: Wetenschappers hebben een tijdmachine uitgevonden in de vorm van een auto waar 16 mensen inpassen. Je belandt in het Dino-tijdperk vlak voordat de komeet zal inslaan. In de donkere nacht rij je langs de dino's met het doel om een bepaalde dino te vinden en die mee terug te nemen, maar je hebt maar een enkele minuut voordat de komeet in slaat. Hoe dan ook, deze attractie viel mij persoonlijk zwaar tegen. Je wordt behoorlijk door elkaar geschud en het volgen van scènes en het verhaaltje vond ik daardoor haast niet te doen. Het zou veel schelen als de extreme bewegingen iets minder waren. Het was de eerste dino-attractie van de trip, er zouden er nog veel volgen.

We gingen richting Asia terug en aten daar wat bij Jak and Yeti (burgers met chips en cola, en alweer moet ik zeggen dat Amerikaans eten mij wel bevalt, het vult in ieder geval behoorlijk), om vervolgens naar de naastgelegen show van Flights of Wonder te gaan. Deze vogelshow laat verschillende exotische vogels zien met hun natuurlijke kunstjes. Zoals een papegaai die kan praten, en andere vogels die weer goed zijn in het vangen van kleine voorwerpen. De show wordt met humor gebracht. Eén van de beter vogelshows die ik ooit heb gezien.

Het werd echt eens tijd om de Tree of Life eens te bezoeken. In de boom bevindt zich de attractie waar "onze" PandaDroom dus op gebaseerd zou zijn: It’s Tough To Be A Bug, een 3D-show over insecten, gepresenteerd door de de mier Flick uit de Pixar-film A Bug's Life. Het valt bij de entree en de wachtrij inderdaad op hoe hier inspiratie is opgedaan door de ontwerpers van PandaDroom: er hangen wortels uit het plafond, maar hier zijn deze houten stengels volledig logisch (je bevindt je onder de boom) en bovendien is alles doorgethemed, geen plotselinge stop voor de wortels maar ze lopen over in het plafond. Het plafond is hier zelfs best laag, wat een veel knussere sfeer oproept die een ruimte als deze enkel ten goede komt. Er hangen hier tevens posters aan de wanden met parodieën van bekende musicals als Beauty and the Bees en Anty. Als muziek klinken hier de bekende nummers uit deze theaterproducties, gespeeld door zoemende vliegen, bijen en krekels.

Dan gaat de zaal open en moet het 3d-brilletje op, buggeyes genaamd. In animatronic-vorm komt Flick uit het plafond en is later op het scherm te zien, hij laat zien wat voor kunsten de verschillende insecten beschikken. Dan verschijnt een animatronic Hopper die de show overneemt en ons als publiek probeert te verdelgen. Er komt een vliegenmepper, een spuitbus gif en enge spinnen die opeens van boven je naar beneden komen. Dan ineens steekt er een angel uit de achterkant van je bankje in je rug en wanneer Hopper wordt opgevreten door een kameleon en alles dus goed afloopt, moeten de kleine insecten eerst naar de uitgang, door middel van een effect in je bankje. Alles bij elkaar, tja, had ik meer van de attractie verwacht, maar aan de andere kant heb ik sowieso wat moeite met 3D-films in themaparken. Het is niet de topper die ik verwacht had, maar het is zeker geen slechte attractie.

Het parkdeel Rafiki’s Planet Watch is enkel te bereiken met een speciale trein waarbij je alleen kan uitkijken op één kant van de track. Daar aangekomen zijn insecten, schildpadden en nog meer kleine beestjes te zien. Je kan er op de foto met Pocahontas, Rafiki en Japie Krekel. Daarna bij Pangini Forest Exploration Trail zagen we waar we o.a. een baby gorilla en een Amerikaans gezin die bij iedere muis of zebra weer in superlatieven begonnen te schreeuwen.

Er kwamen enkele druppels uit de lucht gevallen, maar de dag liep toch al ten einde, dus liepen we naar de uitgang. Danny werd aangehouden om een lange enquête in te vullen over het eten van die dag. Hij heeft hem helemaal netjes ingevuld, iets waar de meeste andere bezoekers geen geduld voor leken te hebben.

Mijn conclusie wat betreft Animal Kingdom: Ik ben zeker onder de indruk van het park, maar niet zozeer door de attracties. Zaken als It’s Tough To Be A Bug, Dinosaur en Expedition Everest zijn niet dé reden om dit park te bezoeken. Wat dit park maakt is puur het park zelf, nog meer dan dat voor de Efteling geldt. Alles is zo perfect aangelegd, gethemed en de natuurlijke omgeving vol exotische beplanting en dieren maken het al een beleving op zich om in het park te zijn, met als hoogtepunt de Kilimanjaro Safari.

De dag daarna bezochten we Epcot, dus in een volgend verslag ga ik het uitvoerig hebben over het eerste deel van dat park: Future World.